Category Archives: σχολείο

Πανελλήνιες εξετάσεις: Μικρές συμβουλές για μεγάλες επιδόσεις

Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, έρχεται στο προσκήνιο το θέμα των εξετάσεων που σημαίνουν και το τέλος της σχολικής χρονιάς. Για την πλειοψηφία των μαθητών, οι εξετάσεις είναι μια δυσάρεστη διαδικασία που τους προκαλεί έντονο άγχος αλλά και κούραση. Αντικειμενικά, δεν υπάρχουν εξετάσεις που να μην προκαλούν άγχος στον εξεταζόμενο, όσο προετοιμασμένος κι αν είναι γι’αυτές. Αυτό εξηγείται αν σκεφτεί κανείς ότι οι εξετάσεις λειτουργούν ως το μέσο που αποδεικνύουν οι μαθητές την μαθησιακή και πνευματική τους επάρκεια, σε σύγκριση πάντα με συνομηλίκους τους.

 

Κι ενώ οι πανελλαδικές εξετάσεις δεν διαφέρουν από τις ενδοσχολικές, το κοινωνικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο έχει αποδώσει στις πανελλήνιες ρόλο πρωταγωνιστικό και καθοριστικό στη ζωή των μαθητών. Γονείς και μαθητές τείνουν να επενδύουν στις πανελλήνιες εξετάσεις σε υπερβολικό βαθμό, καθώς τις θεωρούν μονόδρομο για την μετέπειτα επαγγελματική αποκατάσταση. Μια τέτοια οπτική αυξάνει την ευθύνη που νιώθουν οι μαθητές να πετύχουν στις εξετάσεις τους. Η ευθύνη αυτή που νιώθουν όμως, είναι διπλή. Ένα μέρος της ευθύνης αφορά την προσωπική τους ανάγκη να πετύχουν το στόχο τους κι ένα άλλο μέρος είναι η ευθύνη που νιώθουν απέναντι στις προσδοκίες των γονέων τους.

 

Έτσι, οι πανελλήνιες αρκετές φορές γίνονται κάτι σαν οικογενειακή υπόθεση, προσδίδοντας μεγαλύτερο βάρος στον υποψήφιο μαθητή, που καλείται να εκπληρώσει όχι μόνο τα δικά του όνειρα αλλά πολλές φορές και των γονιών του. Η σκέψη και μόνο μιας ενδεχόμενης αποτυχίας, για πολλούς μαθητές, καθρεφτίζει την προσωπική τους απογοήτευση, την επίκριση των άλλων προς το πρόσωπό τους, τα ανεκπλήρωτα όνειρα και τη διάψευση των προσδοκιών των γονιών τους. Έτσι, όταν ο λόγος έρχεται στις πανελλήνιες εξετάσεις το συναισθηματικό φορτίο και το άγχος του εξεταζόμενου πολλαπλασιάζονται, επηρεάζοντας σημαντικά την λειτουργικότητά του.

 

Το άγχος είναι μια κατάσταση που όλοι οι άνθρωποι βιώνουν και εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους. Πολύ κοινά και συχνά συμπτώματα άγχους είναι η εφίδρωση των άκρων, του κεφαλιού αλλά και του σώματος, καθώς επίσης η ταχυπαλμία και η δύσπνοια. Άλλα συμπτώματα που επίσης εμφανίζονται σε όσους βιώνουν άγχος, είναι η ευερεθιστότητα, η δύσπνοια, ο πόνος στο κεφάλι ή σε διάφορα σημεία του σώματος, η απώλεια της όρεξης, δυσκολίες στον ύπνο. Τα συμπτώματα του άγχους όταν εκδηλώνονται έχουν ως αποτέλεσμα τη μείωση της ενέργειας του ανθρώπου. Για το λόγο αυτό, οι μαθητές που αγχώνονται υπερβολικά, όχι μόνο έχουν μειωμένη ενέργεια αλλά χάνουν σταδιακά και την όρεξή τους για διάβασμα και οδηγούνται σε μια συνολική παραίτηση. Μια τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να οδηγήσει σε αποτυχία, κάτι που ουσιαστικά αποτελεί και τον βασικό λόγο που προκαλεί το άγχος στους μαθητές εν όψει εξετάσεων.

 

Κατά τη διάρκεια της Γ΄ Λυκείου, πολύ συχνά συναντάμε μαθητές που πιστεύουν ότι κάνοντας υπερβολές και υπερβάσεις των προσωπικών τους ορίων θα πετύχουν τον στόχο τους. Στην πραγματικότητα, αυτό που πετυχαίνουν είναι να βάλουν περισσότερα εμπόδια στην προσωπική τους προσπάθεια και στην τελική τους επίδοση. Άλλωστε δεν είναι τυχαία η φράση του Αριστοτέλη «παν μέτρον άριστον». Δεδομένου ότι το άγχος είναι σχεδόν αναπόφευκτο την περίοδο των εξετάσεων, η καλύτερη αντιμετώπισή του είναι η πρόληψη! Ουσιαστικά μια καλύτερη διαχείριση διαφόρων παραγόντων θα οδηγήσει στη μείωση του άγχους. Παρακάτω δίνονται κάποιες σύντομες συμβουλές προς βοήθεια των μαθητών.

 

Για το διάβασμα: Προσπάθησε να αξιοποιήσεις αποτελεσματικά τον χρόνο σου.

 

  • Καθώς κάνεις μια τελική επανάληψη στο μάθημα που δίνεις κάθε φορά, εστίασε περισσότερο σε σημεία της ύλης που σε έχουν δυσκολέψει ή συνεχίζεις να μη θυμάσαι τόσο καλά. Μέρη της ύλης που κατέχεις πάρα πολύ καλά, στην παρούσα φάση δε χρειάζεται να τα διαβάσεις τόσο αναλυτικά. Η παραπάνω τακτική στο διάβασμά σου, θα σε βοηθήσει να ολοκληρώσεις την τελική σου επανάληψη εγκαίρως.

 

  • Κάνε τακτικά διαλείμματα.

 

  • Προσπάθησε να μην ξενυχτάς για να διαβάσεις ούτε και να διαβάζεις μέχρι αργά. Καλό θα ήταν να τελειώνεις το διάβασμά σου αργά το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ, προκειμένου να έχεις λίγο χρόνο για να χαλαρώσεις προτού πέσεις για ύπνο.

 

Για τον ύπνο: Είναι απαραίτητο να εξασφαλίζεις επαρκείς ώρες ύπνου.

 

  • Κάθε μεσημέρι προσπάθησε να κοιμάσαι μια ώρα για να ανακτάς τις πνευματικές σου δυνάμεις και να συνεχίζεις πιο εποικοδομητικά το διάβασμά σου.

 

  • Με την ίδια λογική, προτείνεται μια ώρα ύπνου όταν επιστρέφεις από την εξέταση ενός μαθήματος.

 

  • Ο νυχτερινός ύπνος θεωρείται ιδανικός όταν κυμαίνεται μεταξύ 6-8 ωρών. Έτσι, το βράδυ ακριβώς πριν την ημέρα της εξέτασης θα ήταν καλό αν ξάπλωνες γύρω στις 23:00.

 

Μια μέρα πριν τις εξετάσεις: Χρειάζεται οργάνωση.

 

  • Αφού ολοκληρώσεις το διάβασμά, κάνε πράγματα που θα σε βοηθήσουν να χαλαρώσεις, όπως μια βόλτα στη γειτονιά, να ακούσεις την αγαπημένη σου μουσική, να μιλήσεις με κάποιον φίλο στο τηλέφωνο για διάφορα θέματα εκτός εξετάσεων.

 

  • Καλό θα ήταν να μην καθίσεις στον υπολογιστή ή στην τηλεόραση. Αυτό προτείνεται για δύο λόγους. Πρώτον, μπορεί να παρασυρθείς στο χρόνο χάνοντας έτσι ώρες από τον ύπνο σου. Δεύτερον, θα δώσεις στον εαυτό σου περισσότερα ερεθίσματα από αυτά που χρειάζεται, ενώ σκοπός σου είναι να έχεις καθαρό μυαλό.

 

  • Όλα όσα θα χρειαστείς την επόμενη μέρα στις εξετάσεις (ταυτότητα, στυλό, μολύβι, χάρακα, ρολόι, νερό), ετοίμασέ τα από το προηγούμενο βράδυ. Αυτό θα σε βοηθήσει να μην έχεις αμφιβολίες ότι ξέχασες κάτι κι έτσι θα είσαι πιο ήρεμος.

 

 

Την ημέρα των εξετάσεων: Χρειάζεται ψυχραιμία.

 

  • Απέφυγε να διαβάσεις πριν φύγεις από το σπίτι και πριν μπεις στην αίθουσα των εξετάσεων. Το διάβασμά σου έχει ήδη ολοκληρωθεί και οτιδήποτε προσπαθήσεις να δεις βιαστικά είναι περισσότερο θέμα ανασφάλειας παρά πραγματική ανάγκη. Επίσης, στην βιασύνη σου να δεις κάτι γρήγορα είναι πολύ πιθανό να μην είσαι συγκεντρωμένος και να νομίζεις έτσι ότι αυτό που διάβασες δε το ξέρεις ή δε το θυμάσαι, αυξάνοντας έτσι το άγχος σου. Στην πραγματικότητα, όλα όσα διάβασες στη διάρκεια όλου του χρόνου και των προηγούμενων ημερών τα ξέρεις και τα θυμάσαι!

 

  • Πριν μπεις στην αίθουσα, μην ακούς τι λένε οι άλλοι γύρω από το μάθημα που δίνετε εξετάσεις. Επικεντρώσου σε σένα και την προσωπική σου προσπάθεια. Απέφυγε να απαντάς σε ερωτήσεις που αφορούν την ύλη και άλλαζε θέμα συζήτησης. Αυτό θα σε βοηθήσει να διατηρήσεις την ηρεμία σου μέχρι να έρθουν τα θέματα.

 

  • Τα θέματα που θα σου δοθούν, αντιμετώπισέ τα ουδέτερα, χωρίς να τα χαρακτηρίσεις εύκολα ή δύσκολα. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να βιαστείς λόγω της σιγουριάς σου και να σου ξεφύγουν σημαντικές λεπτομέρειες. Στην δεύτερη περίπτωση ενδέχεται να αγχωθείς περισσότερο από όσο χρειάζεται και να παραιτηθείς γρήγορα από την προσπάθεια.

 

  • Σε θέματα πολλαπλής επιλογής κράτα την πρώτη σου επιλογή και προσπάθησε να μην παρασυρθείς από οτιδήποτε τυχόν ακούσεις γύρω σου.

 

  • Δώσε απάντηση σε όλα τα υποερωτήματα των θεμάτων και μην αφήσεις τίποτα χωρίς να δώσεις μια απάντηση, ακόμη κι αν δεν είσαι σίγουρος για όσα γράφεις.

 

  • Έλεγξε ότι τα έχεις γράψει όλα.

 

  • Εξάντλησε όλο το χρόνο που έχεις στη διάθεση σου.

 

Για το άγχος: Μπορείς να το διαχειριστείς έξυπνα!

 

  • Μην συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους. Δεν χρειάζεται. Εστίασε σε όσα καταφέρνεις εσύ και εμψύχωσε τον εαυτό σου.

 

  • Επιβράβευσε τον εαυτό σου για την προσπάθεια που έκανες όλη τη χρονιά αλλά και για όσα έχεις καταφέρει να μάθεις.

 

  • Κάθε φορά που νιώθεις ότι αυξάνεται το άγχος, νιώθεις ταχυκαρδία και δύσπνοια, πάρε βαθιές και αργές ανάσες.

 

  • Κάνε μια παύση από το διάβασμα ή από το γραπτό σου και κάτσε χαλαρά στην καρέκλα.

 

  • Απέφυγε τις αρνητικές σκέψεις και αντικατέστησε τες με θετικές σκέψεις.

 

  • Σκέψου μια φανταστική ή πραγματική εικόνα που σε ηρεμεί και σου προκαλεί όμορφα συναισθήματα.

 

 

Νικολέτα Μπάραλη

Σχολική – Εξελικτική Ψυχολόγος (Msc)

Επικοινωνία:n_barali@yahoo.gr

 

Πώς να μάθω την ιστορία;

«Δεν μπορώ να μαθαίνω από έξω!»

«Δεν μου αρέσει η παπαγαλία!»

«Δεν μπορώ να μάθω την ιστορία!»

Αυτές είναι μερικές από τις πιο συνηθισμένες εκφράσεις που ακούγονται όταν τίθεται το ζήτημα της αποστήθισης. Τι ισχύει όμως πραγματικά; Είναι αλήθεια πως όντως κάποιοι δεν έχουν αυτή την … υπερδύναμη; Ή μήπως είναι μύθος; Σαν έναν από αυτούς του τύπου «δεν είμαι καλός στα μαθηματικά»; Η αλήθεια είναι πως μοιάζει πάντα πιο εύκολο να κολλήσουμε (ή να μας κολλήσουν) ετικέτες στον εαυτό μας ώστε να μπούμε σε μια κατηγορία και συνεπώς να αυτοπροσδιοριστούμε. Μήπως όμως θα μας εξυπηρετούσε καλύτερα αν δεν δίναμε καθόλου ή έστω αν ήμασταν περισσότερο προσεκτικοί  στους χαρακτηρισμούς που επιλέγουμε;

Ουσιαστικά, η διαδικασία της απομνημόνευσης δεν αφορά μόνο τους «θεωρητικούς», αλλά κάθε έναν μαθητή εφόσον η αποστήθιση είναι ένα αλληλένδετο στοιχείο με τη διαδικασία της μάθησης. Η μάθηση με τη σειρά της συνιστά μια καθαρή υποκειμενική διαδικασία κατά την οποία ο μαθητευόμενος  δοκιμάζει διάφορες τεχνικές και τελικά εφαρμόζει και υιοθετεί τις επιτυχέστερες για αυτόν.  Άρα, το ερώτημα το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί είναι το εξής: «τι είδους μαθητής είμαι;»  και συνεπώς, ποιες τεχνικές λειτουργούν καλύτερα σε εμένα; [Σε μεταγενέστερο άρθρο θα αναλυθούν λεπτομερώς οι τύποι μαθητευόμενων και συγκεκριμένες τεχνικές μάθησης για την κάθε κατηγορία.]

Λόγω της μεγάλης έκτασης του θέματος αναφορικά με τη διαδικασία της μάθησης και τους τύπους των μαθητευόμενων, παρακάτω αποδίδονται κάποιες γενικές συμβουλές και tips που μπορούν να εφαρμόσουν όλοι. Παρά τα παραπάνω, θα πρέπει πάντα να έχουμε στο νου μας ότι το κλειδί της επιτυχίας αποτελείται από τρία βασικά στοιχεία: τη συστηματικότητα, την επιμονή και την υπομονή. Συνεπώς, μην αναβάλλετε ποτέ αυτά τα οποία πρέπει να διαβάσετε ΤΩΡΑ και μην τα παρατάτε. Να επιμένετε και να έχετε υπομονή.

Γενικές συμβουλές:

  • Εάν έχετε δυσκολίες στη συγκέντρωση, εξασκήστε τη συνειδητότητά σας. Η συνειδητότητα αποτελεί έναν από τους πιο άμεσους και επιτυχέστερους τρόπους εστίασης της προσοχής και αποβολής του άγχους.  Πως εφαρμόζεται; Δοκιμάστε την ώρα που πλένετε τα πιάτα να εστιάσετε ΜΟΝΟ σε αυτό, καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και εστιάστε μόνο σε μία σκέψη χωρίς να αφήσετε καμιά άλλη να περιέλθει, επικεντρωθείτε στην αναπνοή σας αφήνοντας εκτός κάθε προσδοκία, κάθε μνήμη του παρελθόντος και κάθε σκέψη του μέλλοντος. Το κλειδί είναι η επικέντρωση σε ένα μόνο στοιχείο. Εξασκηθείτε αρχικά για 5 -10 λεπτά τη μέρα. Κάθε μέρα θα βελτιώνεστε περισσότερο.
  • Χαλαρώστε! Δεν θα καταφέρετε τίποτα με το να ξεκινάτε αγχωμένοι ή στρεσαρισμένοι. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος προσφέρει τη μέγιστη αποδοτικότητά του όταν είναι σε κατάσταση χαλάρωσης και όχι όταν κατακλύζεται από συναισθήματα (είτε αυτά είναι θετικά είτε αρνητικά) διότι καταλαμβάνουν ένα μεγάλο τμήμα του εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο τη σκέψη. Σκεφτείτε πόσο περιορισμένη είναι η διαύγειά σας όταν είστε νευριασμένοι. Το κλειδί είναι το τώρα. Διαβάστε για το τώρα και όχι για το αύριο, ούτε για τις εξετάσεις, ούτε καν για τα επόμενα 5 λεπτά! Να έχετε πάντα στο μυαλό σας το μότο «είμαι στο τώρα, διαβάζω χωρίς να ανησυχώ».
  • Το ξέρατε ότι το ανθρώπινο μυαλό μπορεί να σβήσει δεδομένα; Το κλειδί είναι ο ύπνος. Πριν κοιμηθείτε σκεφτείτε αυτά που θα θέλατε να θυμάστε, αυτά στα οποία θέλετε να εστιάσετε. Οπότε, μελετήστε πριν κοιμηθείτε ή απλώς κάντε μια σύντομη επανάληψη όλων όσων μάθατε πριν πέσετε για ύπνο.
  • Διαβάστε το κάθε μάθημα για το κάθε μάθημα! Δεν έχει καμιά σημασία εάν θυμάστε τι διαβάσατε χθες ή πριν από 5 λεπτά στην προηγούμενη παράγραφο. Όσο εστιάζετε σε αυτό, πανικοβάλλεστε και δεν μπορείτε να ηρεμήσετε και συνεπώς να διατηρήσετε τις νέες πληροφορίες.

Παρακάτω  αναλύονται οι πιο συνηθισμένες τεχνικές απομνημόνευσης και εκμάθησης και απευθύνονται σε κάθε τύπου μαθητευόμενου. Ωστόσο, ορισμένες από αυτές ενδείκνυνται περισσότερο για κάποιες κατηγορίες και για άλλες λιγότερο.

  1. Ακούστε το: μπορείτε να ζητήσετε από κάποιον άλλον να σας διαβάσει το μάθημα ή ακόμα και τον ίδιο σας τον εαυτό χρησιμοποιώντας ένα μαγνητοφωνάκι στο οποίο ηχογραφήσατε τις πληροφορίες.Από αυτή τη μέθοδο επωφελούνται περισσότερο οι ακουστικοί τύποι.
  2. Περπατήστε! Διαβάστε και προσπαθήστε να πείτε από έξω το μάθημα περπατώντας. Με αυτό τον τρόπο χρησιμοποιείτε το αριστερό και δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου σας γεγονός που θα διευκολύνει τη μνημονική σας ικανότητα.
  3. Κάντε ένα διάλειμμα. Είναι πολύ σημαντικό να διαβάζετε για 30-40 λεπτά και μετέπειτα να κάνετε ένα μικρό διάλειμμα 5-10 λεπτών. Με αυτό τον τρόπο οι πληροφορίες διατηρούνται καλύτερα χωρίς να κατακλύζεται το μυαλό σας από δεδομένα τα οποία δεν μπορεί να «χωνέψει». Όταν επιστρέψετε,  πείτε από έξω για άλλη μια φορά τα όσα μάθατε.
  4. Τεχνική της επανάληψης: Διαβάζετε κάθε μία παράγραφο και τη «λέτε» από έξω 3 ή 4 φορές προτού περάσετε στην επόμενη. Εφαρμόστε το για 4 παραγράφους το μέγιστο. Μετέπειτα, πείτε όλα όσα μάθετε από την αρχή, δηλαδή, το περιεχόμενο όλων των παραγράφων.
  5. Τεχνική των ακρωνυμίων: αυτό μπορεί να φανεί χρήσιμο σε περιπτώσεις ασύνδετου σχήματος ή εκμάθησης κατηγοριών/ λίστας στοιχείων κλπ. Για παράδειγμα, «οι πόλεις μεγάλωναν χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είχαν κάποια ομοιότητα με τα βιομηχανικά, εμπορικά, χρηματιστικά, αστικά κέντρα της Δύσης». Το ασύνδετο σχήμα με τα 4 συνεχόμενα επίθετα δυσχεραίνει την απομνημόνευση. Οπότε, μπορούμε να σχηματίσουμε ένα σύντομο ακρωνύμιο το οποίο θα μας θυμίσει τα αρχικά γράμματα και θα βοηθήσει στην ανάκληση της σωστής λέξης.%ce%b2%ce%b5%cf%87%ce%b1

6. Βγάλτε από μέσα σας τον καλλιτέχνη! Η οπτικοποίηση βοηθάει κατά κύριο λόγο στην κατανόηση. Δεν αποτελεί καθαρή μέθοδο απομνημόνευσης, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με τη μέθοδο 7. Για παράδειγμα, “Ο Πρωταγόρας αναφέρει την κλοπή της φωτιάς ως ύψιστη πράξη φιλανθρωπίας του Προμηθέα και συγχρόνως ως στάδιο της επίπονης πορείας του ανθρώπου από τα δεσμά της βιολογικής ανάγκης στην αυτονομία του νοήμονος όντος.

%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%bc%ce%b7%ce%b8%ce%b5%ce%b1%cf%83

7. Φάτε σωστά! Υπάρχουν φαγητά τα οποία βελτιώνουν την μνημονική ικανότητα. Ενσωματώστε τα στην καθημερινή σας διατροφή ώστε να έχετε αποτελέσματα μακροπρόθεσμα. Τα φαγητά των εξετάσεων είναι τα εξής: αβοκάντο, μύρτιλλα, μπρόκολο, σέλινο, λάδι καρύδας, πράσινα λαχανικά, εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, μαύρη σοκολάτα, σολομός, καρύδια.

8. Χρησιμοποιείστε βοηθήματα για να αποκλείσετε τα εξωτερικά ερεθίσματα. Συχνά, οι οπτικοί τύποι αποζητούν ένα ήρεμο περιβάλλον ώστε να συγκεντρωθούν. Συνεπώς, μια προφανή λύση θα ήταν η απομόνωση. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Εναλλακτικά, δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε τα ακουστικά σας ακούγοντας συγκεκριμένους ήχους. Καλές επιλογές αποτελεί ο white noise (ή brown noise)  ή τα brainwaves  .  Αυτού του είδους οι ήχοι συχνά υπόσχονται πως είναι σε θέση να ενισχύσουν τους γνωσιακούς παράγοντες όπως είναι μνήμη ή η μάθηση. Ακόμα και εάν αυτό δεν επιδράσει τοιουτοτρόπως σε εσάς, αναμφισβήτητα, θα καλύψει όλους τους εξωτερικούς ήχους μεταφέροντας σας σε ένα περιβάλλον επαναλαμβανόμενων ήχων συστηματικής φύσεως που τελικά θα σας ηρεμήσει. Άλλωστε, σε πολλές περιπτώσεις, ο λευκός θόρυβος, χρησιμοποιείται και για τη βελτίωση του ύπνου ή σε περιπτώσεις αϋπνίας.

9. Βάλτε χρώμα στη ζωή σας! Ένας καλός τρόπος για να κατηγοριοποιείτε τα δεδομένα που μαθαίνετε είναι να επιλέξετε ένα συγκεκριμένο χρώμα για κάθε κατηγορία. Για παράδειγμα, κάθε λέξη που αποτελεί έναν όρο μπορείτε να τη χρωματίζετε ροζ ή κάθε τι σχετικό με την περίοδο της Βιομηχανικής επανάστασης να το συγκεντρώσετε σε κόκκινες καρτέλες.

10. Μάθετε να χρησιμοποιείτε και άλλα εργαλεία! Τα σχολικά βιβλία δεν αρκούν. Η ανεπάρκειά τους δεν αφορά την περιορισμένη γνώση που προσφέρουν αλλά σχετίζεται και με το γεγονός ότι πολλές φορές  είναι δυσνόητα. Μη διστάσετε να χρησιμοποιήσετε και άλλες πήγες ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κάποιους βασικούς ορισμούς. Το βασικότερο εργαλείο σας δεν αποτελεί ένα πρόσθετο σχολικό βοήθημα, αλλά ένα λεξικό! Για παράδειγμα, αν διαβάζετε στη λογοτεχνία για τον Ντενί Ντιντερό, προτού προχωρήσετε στο έργο του και τα χαρακτηριστικά του, πρέπει να μελετήσετε πρώτα την περίοδο και το ρεύμα στο οποίο εντάσσεται, στην προκειμένη, τον Διαφωτισμό. Είναι κρίσιμο να γνωρίζετε τι ήταν ο Διαφωτισμός και ποια αποτελέσαν τα βασικότερα χαρακτηριστικά του. Αυτού του είδους η τακτική είναι εξαιρετικά κρίσιμη στο μάθημα της Ιστορίας. Αν γνωρίζετε σε ποια περίοδο βρίσκεστε αλλά και τα βασικότερα χαρακτηριστικά της, έχετε απαντήσει στη μισή ερώτηση!

11. Ζήτω τα Post-it (ή αλλιώς “κολλήστε τα στον τοίχο”): αυτή η μέθοδος αφορά μόνο κάποια πολύ βασικά στοιχεία χωρίς τα οποία δεν μπορείτε να προχωρήσετε στο διάβασμά σας. Για παράδειγμα, αν μελετάτε αρχαία, είναι σημαντικό να βλέπετε συνεχώς την κλίση του λύω –λύομαι ή στην περίπτωση της Έκθεσης, να έχετε συγκεντρωμένη τη θεωρία της διαγραμματικά μπροστά στο γραφείο σας.

12. Κρατήστε σημειώσεις! Δίπλα από κάθε παράγραφο που διαβάζετε, κρατήστε τις δικές σας σημειώσεις! Γράψτε με απλά λόγια –όπως εσείς το καταλαβαίνετε- το περιεχόμενο της παραγράφου. Είναι πολύ χρήσιμο κατά τη διάρκεια της επανάληψης να διαβάσετε πρώτα τα δικά σας σχόλια και μετέπειτα του βιβλίου καθώς τη στιγμή της επανάληψης, αυτόματα θα θυμηθείτε τι ακριβώς περιλαμβάνει.

13. Γίνετε ο δάσκαλος! Έχετε ακούσει ένα ρητό του Einstein που λέει «Αν δεν μπορείς να το εξηγήσεις με απλά λόγια, τότε δεν το έχεις καταλάβει»; Αλλάξτε για λίγο ρόλους. Συμπεριφερθείτε ως δάσκαλος και όχι ως μαθητής. Φανταστείτε πως απέναντί σας βρίσκεται ο μαθητής σας. Προσποιηθείτε ότι του διδάσκετε το μάθημα. Εξηγήστε το του. Αυτή η μέθοδος είναι εξαιρετικά αποτελεσματική. Επωφελούνται καλύτερα οι ακουστικοί τύποι.

14. Γράψτε τα! Μια παραδοσιακή μέθοδος απομνημόνευσης. Διαβάστε καλά την παράγραφο. Πείτε την από έξω. Και ύστερα γράψτε τη στο χαρτί. Αυτή η τακτική για κάποιους είναι πολύ αποτελεσματική. Το βασικό της μειονέκτημα είναι ότι είναι αρκετά χρονοβόρα. Ενδείκνυται για οπτικούς τύπους. Προσοχή! Μην τα γράψετε στον υπολογιστή, αλλά σε χαρτί!

15. Κάντε συσχετισμούς! Αυτή η μέθοδος συνιστά τη συσχέτιση μιας λέξης (ή έννοιας) με ένα/ κάποια βασικά χαρακτηριστικά της συνειρμικά.

Παράδειγμα 1

«Γύρω από τις πόλεις τα εδάφη ήταν γυμνά, εξαντλημένα από την υπερβόσκηση και την υλοτομία και τα χωράφια έμοιαζαν χέρσα, εξαιτίας της εκτεταμένης αγρανάπαυσης, με την οποία πάσχιζαν οι αγρότες να βελτιώσουν τις αποδόσεις τους». Εύκολα θα μπέρδευε κάποιος τα «εδάφη» με τα «χωράφια».

Ο συσχετισμός όμως θα βοηθήσει. «Εδάφη»→ γενικός όρος. Υπάρχουν παντού. Τι βρίσκουμε εκεί; Προβατάκια, αγελαδίτσες→υπερβόσκηση. Τι άλλο; Δεντρα. Θάμνους. → υλοτομία. & «Χωράφια»→ το καλλλιεργούμε. → αγρότες.→αγρανάπαυση+υπερβόσκηση.

Παράδειγμα 2

«Η βιομηχανική επανάσταση, η αύξηση της παραγωγής και η δημιουργία μεγάλων πόλεων δεν θα μπορούσαν να προχωρήσουν χωρίς αυτή τη νέα δυνατότητα που θα εξασφάλιζε την τροφοδοσία των πόλεων με τρόφιμα, τα εργοστάσια με πρώτες ύλες και την αγορά με προϊόντα.»

Πως το θυμάμαι; Βιομηχανική επανάσταση = εργοστάσια←→ πρώτες ύλες. Παραγωγή = Παράγω. Γιατί; Για να τα πουλήσω → αγορά. Ανάπτυξη πόλεων= πώς; Έχω φαί να τους θρέψω → τρόφιμα.

Παραπάνω παρουσιάστηκαν οι βασικότερες μέθοδοι απομνημόνευσης και εκμάθησης. Φυσικά, ο μαθητευομένος μπορεί να κινηθεί συνδυαστικά. Ωστόσο, είναι πάντα κρίσιμο να είναι σε θέση να αναγνωρίζει ποια από όλες τις τακτικές είναι αποτελεσματική για αυτόν και να μην διστάσει να γίνει ο ίδιος δημιουργικός ώστε να ανακαλύψει δικές του μεθόδους! Κατά καιρούς θα προστίθενται και άλλες τεχνικές έτσι ώστε να επωφεληθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι ενδιαφερόμενοι.

Στη γλυκιά μου μαθήτρια, Όλγα.

Ψηλά το κεφάλι και όρμα!

Τα σημεία στίξης (μέρος δεύτερο)

της Νικολέτας Καρίκα

Τα σημεία στίξης (μέρος δεύτερο)

Το παρόν κείμενο αποτελεί τη συνέχεια του προηγούμενο άρθρου «Τα σημεία στίξης (μέρος πρώτο)». Στην προηγούμενη ενότητα αναλύθηκαν ως προς τα χαρακτηριστικά και τη χρήση τους η τελεία , η άνω τελεία, το θαυμαστικό, η άνω και κάτω τελεία και οι παρενθέσεις. Σε αυτή την ενότητα θα παρουσιαστούν  η πλάγια γραμμή (/), τα αποσιωπητικά (), οι αγκύλες ([]), η μονή και η διπλή παύλα () (-…-) , τα εισαγωγικά («») αλλά και το ερωτηματικό (;).

 

Πλάγια γραμμή (/)

Η πλάγια γραμμή χρησιμοποιείται:

  • Για να δηλώσει διάζευξη.

Π.χ. Όλοι οι φοιτητές/ φοιτήτριες που επέλεξαν το μάθημα της θεατρολογίας καλούνται να συγκεντρωθούν στο αμφιθέατρο Α.

  • Για να ενώσει δύο λέξεις με παρεμφερή σημασία.

Π.χ. Οι διαθρωτικές λέξεις μπορούν να δηλώνουν και επεξήγηση/ διασάφηση.

 

Αποσιωπητικά ()

Τα αποσιωπητικά χρησιμοποιούνται

  • Όταν μία πρόταση είναι ατελής.
  • Από τους συγγραφείς για να προκαλέσουν έκπληξη στον αναγνώστη (συνήθως στην κατακλείδα ή στο τέλος μιας φράσης)

Π.χ. Τελικά οι πρωταγωνιστές σκότωσαν τον δολοφόνο. Ανακουφισμένοι κίνησαν για το αυτοκίνητο, ξέροντας πια ότι ήταν ασφαλείς. Η Δήμητρα  προχωρώντας με αργό βήμα, έριξε μια τελευταία ματιά στο μέρος που της χάραξε για πάντα τη ζωή. Πήρε μια βαθιά ανάσα. Το βλέμμα της πλανήθηκε στο τοπίο.  Ξαφνικά ένιωσε το αίμα της να παγώνει. Ο δολοφόνος είχε εξαφανιστεί…

  • Για να εκφραστεί προβληματισμός αναφορικά με ένα συμβάν το οποίο πιθανώς συνοδεύεται από μία αίσθηση απογοήτευσης ή ντροπής.

Π.χ. Ο δάσκαλος ζήτησε να μας δει ιδιαιτέρως… πιστεύει πως πρέπει να συζητήσουμε πολύ σοβαρά για τον Μιχαλάκη.

  • Για να δηλώσουν συγκίνηση, περιφρόνηση, συμπάθεια, απειλή, επιφύλαξη, σεβασμό.

Π.χ. Ξόδεψε όλο τον μισθό της για να βοηθήσει τα αδέσποτα σκυλάκια…

Προσοχή!

Τα αποσιωπητικά είναι πάντοτε τρεις τελείες και όχι περισσότερες.

 

Αγκύλες ([])

Οι αγκύλες χρησιμοποιούνται:

  • Για να εισάγουμε νέα παρένθεση μέσα σε παρένθεση.

Π.χ. [επειδή πάντα βασιζόμουν στην ευγένεια των ξένων! (Τ. Ουίλιαμς)]

 

Παύλα (μονή η διπλή ) () (-…-)

Η παύλα χρησιμοποιείται:

  • Για να δηλωθεί μια απότομη μεταβολή στη ροή του λόγου.

Π.χ. Σωστά! Συνηθίζεται άλλωστε να κυκλοφορείς με γούνα για να διαδηλώσεις για τα δικαιώματα των ζώων – κάγχασα εγώ.

  • Για να απομονωθεί μια λέξη/ πρόταση από την υπόλοιπη, συνήθως , αποτελώντας παράδειγμα ή επεξήγηση.

Π.χ. Με αυτή του την πράξη – να θυσιαστεί για να σώσει την πατρίδα του- κατάφερε να μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο ένδοξους ήρωες.

  • Ύστερα από τελεία, όταν προτίθεται να δηλωθεί μία μεγάλη παύση.
  • Για να δηλώσει ότι μια πρόταση είναι ελλιπής.
  • Για να εισάγει ένα νέο πρόσωπο στο πλαίσιο ενός διαλόγου.

Π.χ. –Πώς σε λένε;

        –Πέτρο!

Προσοχή!

Η παύλα (–) δεν θα πρέπει να συγχέεται με το ενωτικό () το οποίο χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον χωρισμό μιας λέξης στο τέλος μιας γραμμής ή για να ενώσει δύο λέξεις π.χ. παιδί-θαύμα.

 

Εισαγωγικά («»)

Τα εισαγωγικά χρησιμοποιούνται:

  • Για την παράθεση μεμονωμένων φράσεων/ λέξεων στο κείμενο
  • Για να δηλώσουν τη μεταφορική χρήση μίας πρότασης.
  • Για την αυτούσια παράθεση λόγων κάποιων προσώπων.

Π.χ. Ο Σωκράτης είπε «Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα»

  • Για την παράθεση αποφθεγμάτων

«Να αγαπάς όσους σε αγαπούν» λένε…

  • Για την απόδοση επιστημονικής ορολογίας.

Π.χ. Είναι σημαντική η διάκριση μεταξύ «σημαινόμενου» και «σημαίνοντος».

  • Για να δηλωθούν τίτλοι βιβλίων, εφημερίδων, άρθρων κ.λ.π. .

Π.χ. Το «Έγκλημα και τιμωρία» είναι ένα από τα πιο διάσημα έργα του Ντοστογιέφσκι.

  • Για να εισάγουν ευθύ λόγο στη μέση μιας παραγράφου.

Π.χ. «Εγώ πάντως θα έρθω» είπε η Μαρία.

Προσοχή!

Τα εισαγωγικά μπορούν να αντικαθίστανται από διπλά αντεστραμμένα κόμματα (‘’ ,, ή ‘’ ‘’ ) τα οποία χρησιμοποιούνται και όταν πρόκειται να δηλωθεί ευθύς λόγος μέσα σε ευθύ λόγο ο οποίος ήδη περικλείεται σε εισαγωγικά.

Π.χ. «Μην μου λες ‘‘πήγαινε στο δωμάτιό σου!’’» φώναξε ο Παντελής.

 

Ερωτηματικό (;)

Το ερωτηματικό χρησιμοποιείται:

  • Στις ερωτηματικές προτάσεις.
  • Σε ρητορικές ερωτήσεις.
  • Μέσα σε παρενθέσεις για να δηλωθεί έκπληξη, ειρωνεία, σαρκασμό, αμφιβολία, επιφύλαξη.

Π.χ. Είπε ότι αυτή τη φορά θα πλένει τα πιάτα (;).

 

Σε αυτό το σημείο ολοκληρώθηκε η παρουσίαση των σημείων στίξης της Ελληνικής. Σε επόμενο άρθρο θα αναλυθεί η περίπτωση του κόμματος [ Πότε βάζουμε κόμμα; ] .

 

 

 

 

 

 

Ο μαθητής μου έχει πρόβλημα!

της Νικολέτας Καρίκα

indexΣε προηγούμενο άρθρο [Η ποιότητα της σχέσης μαθητή-δασκάλου στην αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας] έγινε αναφορά στη σημασία που έχει η οικοδόμηση μιας ποιοτικής και θετικής σχέσης μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή στο πλαίσιο της διδασκαλίας. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρθηκαν οι τρεις βασικές καταστάσεις στις οποίες θα βρεθεί ο δάσκαλος κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του πορείας και κατηγοριοποιήθηκαν ως περιοχές με ή χωρίς πρόβλημα:

1) Ο εκπαιδευτικός αντιμετωπίζει πρόβλημα (π.χ. ο μαθητής κάνει φασαρία και δυσκολεύει τον δάσκαλο στη διδασκαλία, ο μαθητής χαράζει τα θρανία κ.α.).
2) Ο μαθητής αντιμετωπίζει πρόβλημα (π.χ. μάλωσε με τη μητέρα του επειδή αυτή αρνείται τη συμμετοχή του σε μία σχολική εκδρομή, μάλωσε με μία συμμαθήτριά του/της).
3) Δεν υπάρχει κανένα απολύτως πρόβλημα.

Εξετάζοντας τις τρεις παραπάνω περιπτώσεις καταστάθηκε εμφανές πως μόνο η κατάσταση 3 επιτρέπει την ομαλή διεξαγωγή του μαθήματος καθώς μόνο τότε ο εκπαιδευτικός είναι σε θέση να αξιοποιήσει βέλτιστα το χρόνο υπέρ της διδασκαλίας και όχι αντιμετωπίζοντας εξωτερικά προβλήματα. Ωστόσο, η επίτευξη της κατάστασης αυτής συνεπάγεται την υπερπήδηση των δυο προηγούμενων καταστάσεων.

Παρά το γεγονός ότι η περίπτωση 1 μοιάζει να απειλεί ξεκάθαρα τη διδασκαλία, το ενδεχόμενο να αντιμετωπίζει ο μαθητής κάποιο πρόβλημα (περίπτωση 2) είναι όχι μόνο συχνό αλλά εξίσου απειλητικό: όταν ο εκπαιδευόμενος βιώνει τέτοιου είδους συναισθήματα, όχι μόνο παρεμποδίζεται η διαδικασία της μάθησης, αλλά καθίσταται αδύνατη. Επιπροσθέτως, ζητήματα αυτής της φύσεως είναι ιδιαιτέρως λεπτά εφόσον, αφενός είναι πιθανώς δύσκολο για έναν εκπαιδευτικό να τα αναγνωρίσει και αφετέρου, επειδή δε γνωρίζει πώς να τα διαχειριστεί.

Πότε όμως ο μαθητής έχει πρόβλημα; Παρακάτω αναφέρονται ενδεικτικά παραδείγματα που μεταφέρουν τέτοια μηνύματα:

Η Σάσα απουσιάζει συχνά από τα μαθήματα.
• Ο Γιάννης (μαθητής δημοτικού) κλαίει όταν ακούει φωνές.
• Η Δήμητρα κοροϊδεύει τον Τραϊανό και είναι επιθετική προς άλλους συμμαθητές της.
• Η Γεωργία εξοργίζεται με οποιαδήποτε μορφή επίπληξης.
• Η Χρύσα είναι αντιδραστική και θορυβώδης.
• Η Νίκη αντικατέστησε τα σεμνά της ρούχα με ρούχα προκλητικά.
• Ο Δημήτρης κάθεται αμίλητος μέσα στη τάξη, ενώ σε κάθε διάλειμμα έβγαινε για μπάσκετ.
• Η Χαρά κάθεται σκεπτική και κοιτάζει μονίμως έξω από το παράθυρο.

Ποια είναι η θέση του εκπαιδευτικού όμως όταν δέχεται αυτά τα μηνύματα; Πρέπει να τα αγνοήσει; Πρέπει να επικεντρωθεί μόνο στην εργασία του εφόσον θεωρεί πως κάτι τέτοιο δε τον αφορά καθώς η αντιμετώπιση τέτοιου είδους ζητημάτων δεν σχετίζεται με τους σκοπούς του σχολείου; Πρέπει να ασχοληθεί, αλλά δε γνωρίζει τον τρόπο καθώς δεν είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος για αυτό; Παρά το γεγονός πως οι εκπαιδευτικοί δεν είναι ψυχολόγοι, η ενασχόληση των πρώτων με την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών καθίσταται αναγκαία. Η βασική τροχοπέδη στη διαδικασία αυτή είναι κυρίως η αδυναμία τους να χειριστούν σωστά το ζήτημα αυτό αλλά και η απροθυμία των ίδιων των μαθητών να συνεργαστούν.

Το βασικό εργαλείο των δασκάλων προκειμένου να προσεγγίσουν τους μαθητές τους είναι η επικοινωνία. Σε γενικές γραμμές, η γλώσσα επικοινωνίας των εκπαιδευτικών είναι η “γλώσσα της μη αποδοχής“, η οποία εφαρμόζεται κυρίως σε προβληματικές καταστάσεις (περίπτωση 1 & 2). Τα μηνύματα της γλώσσας αυτής κατηγοριοποιούνται θεματικά ως εξής:

Γλώσσα της μη αποδοχής

1. Καθοδήγηση/ Διαταγή «Λύσε την άσκηση και μην γκρινιάζεις»
2. Απειλή «Αν δε σταματήσεις να μιλάς, θα σε βγάλω έξω»
3. Ηθικολογία «Πρέπει να είσαι καλός μαθητής για να πετύχεις στη ζωή»
4. Συμβουλή/ Λύση / Υπόδειξη «Κοιμήσου λίγο, να ξεκουραστείς για να μπορέσεις να τελειώσεις το διάβασμά σου»
5. Πειθώ/ Λογική επιχειρηματολογία/ Παράθεση γεγονότων «Κάνε υπομονή, λίγες μέρες έμειναν για να τελειώσουν οι Πανελλήνιες»
6. Χαρακτηρισμοί/ Ταμπέλες «Μια εργασία έχεις και γκρινιάζεις σαν μωρό»
7. Κριτική/ Κατηγορία «Απλά βαριέσαι και τεμπελιάζεις»
8. Ερμηνεία/ Ανάλυση/ Διάγνωση «Απλώς δεν θες να γράψεις το τεστ και υποκρίνεσαι τον άρρωστο»
9. Έπαινος/ Αποδοκιμασία «Είσαι τόσο έξυπνη που, αν στρωθείς μία ώρα, θα τελειώσεις αμέσως με την έκθεση»
10. Παρηγοριά/ Καθησυχασμός «Όλα θα πάνε καλά, όλοι τα περάσαμε»
11. Ερωτήσεις/ Ανάκριση «Δηλαδή πόση ύλη έβγαλες και σου έβαλε κάτω από τη βάση;»
12. Αλλαγή θέματος/Χιούμορ/ Σαρκασμός «Καλά άστα αυτά. Δε θα πεθάνουμε κιόλας για ένα μάθημα.»

Παρά το γεγονός ότι ορισμένα από τα παραπάνω μηνύματα αποσκοπούν στη βελτίωση της ψυχολογίας του μαθητή ή στην απόδοση λύσεων στο πρόβλημά του, όλοι αυτοί οι τρόποι επικοινωνίας επιφέρουν αντίθετα αποτελέσματα. Ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει αυτό είναι επειδή οι παραπάνω απαντήσεις εμπεριέχουν κρυμμένα μηνύματα τα οποία ωθούν τον μαθητή, αποκωδικοποιώντας τα, σε λανθασμένα συμπεράσματα:

Π.χ. [Ενήλικος]
• «Δεν είχες και τόσο πολύ πυρετό ώστε να μην γράψεις καλά.» [=Εσύ φταις]
• «Ένα τεστ στα αρχαία είναι! Δεν είναι και τόσο δύσκολο. Πώς πήρες κάτω από τη βάση;» [=Εγώ θα το έκανα καλύτερα.]
• «Έχεις πολύ μυαλό, απλά πρέπει να το πάρεις απόφαση και να συγκεντρωθείς.» [=Δεν διαβάζεις.]

[αποκωδικοποίηση] → ΑΡΑ

Π.χ. [Μαθητής]
• «Δεν πιστεύεις ότι τα συναισθήματα μου είναι έγκυρα.»
• «Δεν με παίρνεις στα σοβαρά.»
• «Απλά δεν θες να ασχοληθείς με το πρόβλημά μου.»
• «Δεν σε νοιάζει.»
• «Πιστεύεις πως δεν είμαι αρκετά ικανός.»
• «Θεωρείς πως απλά είμαι ανώριμος και δεν ξέρω τι θέλω.»
• «Μου φέρεσαι λες και είμαι μωρό.»
• «Δεν θέλεις να με ακούσεις πραγματικά.»
• «Δεν με ξέρεις καθόλου.»

Ο βασικός λόγος που τα παραπάνω συνιστούν τη γλώσσα της μη αποδοχής είναι επειδή εν γένει συνοψίζονται σε δύο βασικά μηνύματα:
Α) «πρέπει να αλλάξεις» και
Β) «δεν είσαι αρκετός/ή»
16256528-positive-thinking-concept-expectation-of-future-solutions-not-problems-handwritten-on-school-blackb

Για το λόγο αυτό κρίνονται αναποτελεσματικά αναφορικά με ζητήματα προβλημάτων και βοήθειας. Στον αντίποδα, η βιβλιογραφία προτείνει τη «γλώσσα της αποδοχής» ως ένα κατάλληλο εργαλείο προσέγγισης τέτοιων περιπτώσεων που αποσκοπεί στη συναισθηματική απελευθέρωση εφόσον καλλιεργεί την έκφραση των συναισθημάτων και το αίσθημα της αξίας και αυτοεκτίμησης.

Σε τι συνίσταται όμως αυτός ο νέος τρόπος επικοινωνίας;

Η γλώσσα της αποδοχής εμπερικλείει τις παρακάτω μεθόδους. Οι τρεις πρώτες βεβαιώνουν τον πομπό (μαθητής) ότι ο δέκτης (καθηγητής/ ενήλικος) είναι εστιασμένος (προσέχει) στο θέμα υπό συζήτηση, ωστόσο, αποτελούν το πρώτο βήμα στη συγκρότηση μιας εποικοδομητικής συζήτησης. Το παζλ συμπληρώνεται με την τέταρτη και σημαντικότερη μέθοδο, αυτή της ενεργητικής ακρόασης.

Μέθοδοι της Γλώσσας της Αποδοχής

1. Παθητική ακρόαση
Η σιωπή. Ο μαθητής ανοίγεται, εφόσον δεν παρεμποδίζεται από αποπροσανατολιστικές εκφράσεις ή αρνητικά συναισθήματα που επιφέρουν εμπόδια στην επικοινωνία όπως αυτά της γλώσσας της μη αποδοχής.

2. Βεβαιώσεις Λήψης
Ο συνομιλητής εκφράζει επιφωνήματα ή χρησιμοποιεί τη γλώσσα του σώματος με τέτοιο τρόπο ώστε να ο ομιλητής να βεβαιώνεται πως έχει ακόμα την προσοχή του πρώτου. Το γνέψιμο, το σκύψιμο προς τα εμπρός, τα επιφωνήματα του τύπου «ναι…», «μπα;», «μμμ…» «κατάλαβα» κλπ ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.

Π.χ. (1)
Μαθήτρια: Η μητέρα μου αρνείται να αλλάξει το πέρα δωμάτιο και να το δώσει στον αδερφό μου   για να μένει αυτός. Γιατί δε καταλαβαίνει ότι δε μπορώ να μένω στον ίδιο χώρο μαζί του;
Εκπαιδευτικός: Κατάλαβα…
Μαθήτρια: Όταν το συζήτησα μαζί της, μου είπε πως το δωμάτιο πρέπει να μείνει έτσι γιατί έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε λεφτά για βάψιμο.
Εκπαιδευτικός: Μμμμμ…..
Μαθήτρια: Δε μπορεί να καταλάβει όμως ότι έτσι πνίγομαι!

3. Ανοίγματα επικοινωνίας:
Ο εκπαιδευτικός/ ενήλικος ενθαρρύνει το παιδί να συνεχίζει να μιλάει με τις κατάλληλες εκφράσεις: «φαίνεται πως αυτό το θέμα σε απασχολεί αρκετά…», «θα ήθελες να μου πεις κι άλλα γι’ αυτό;», «με ενδιαφέρει αυτό που λες..»

Π.χ. (2)
Μαθητής: Δεν υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρω με αυτό το διαγώνισμα που έχετε σκοπό να μας βάλετε!
Καθηγητής: (σιωπή- γνέφει)
Μαθητής: Η ύλη είναι τεράστια και δεν υπάρχει περίπτωση να βγει εγκαίρως!
Καθηγητής: Καταλαβαίνω…
Μαθητής: Η Ξένια έχει κι αυτή διαγώνισμα στην κατεύθυνση κι ο Λεωνίδας εδώ και πέντε μέρες είναι άρρωστος.
Καθηγητής: Αχά.
Μαθητής: Κι εγώ τρέχω και δε φτάνω! Και με όλα αυτά που συμβαίνουν στο σπίτι δε μπορώ να προλάβω τίποτα. Πιέζομαι πάρα πολύ.
Καθηγητής: Πιέζεσαι ε; Ακούγεται πως κάτι σε απασχολεί. Θα ήθελες να μου πεις κι άλλα γι’ αυτό;
Μαθητής: Η μεγαλύτερή μου αδερφή γέννησε πριν μέρες και επειδή ανακαινίζει το σπίτι ήρθε με το μωρό σε εμάς. Έχουμε να κοιμηθούμε αιώνες!

Όπως αναφέρθηκε, οι τρεις πρώτες μέθοδοι επιβεβαιώνουν στο μαθητή ότι ο δάσκαλος είναι παρών και συντονισμένος στη συζήτηση. Ωστόσο, δεν γνωρίζει το κατά πόσο ο δεύτερος τον αποδέχεται και τον καταλαβαίνει, για το λόγο αυτό, η ενεργητική ακρόαση είναι το σημαντικότερο κανάλι επικοινωνίας.

4. Ενεργητική ακρόαση
Μέσω αυτής ο ομιλητής βεβαιώνεται ότι ο συνομιλητής (δάσκαλος/ ενήλικος) τον καταλαβαίνει. Με αυτό τον τρόπο απαλλάσσεται από τυχόν αμφιβολίες και φόβους κριτικής. Ο δέκτης αλληλεπιδρά ενεργητικά με τον πομπό, καλλιεργώντας μια εποικοδομητική επικοινωνία μεταξύ τους. Προκειμένου να επιτευχθεί η ενεργητική ακρόαση, βασική προϋπόθεση είναι η σωστή αποκωδικοποίηση του μηνύματος εκ μέρος του εκπαιδευτικού.

Πχ. (3)
Αρχικό μήνυμα μαθητή: Θα γράψουμε διαγώνισμα αύριο;

[αποκωδικοποίηση εκπαιδευτικού + ανατροφοδότηση]: Ανησυχείς μήπως γράψουμε διαγώνισμα αύριο;

Ο εκπαιδευτικός αποκωδικοποίησε τα αισθήματα του μαθητή και ανατροφοδότησε τη συζήτηση. Ακόμα κι αν τα αποκωδικοποίησε λάθος, το πιθανότερο είναι ότι ο εκπαιδευόμενος θα τον διορθώσει και η συζήτηση θα συνεχίσει σε μια ανάλογη μορφή:

Π.χ. (4)
Μαθητής: Όχι, απλώς δεν έχω διαβάσει καλά το κεφάλαιο 3.
Εκπαιδευτικός: Α, ανησυχείς μήπως πέσει αυτό στο διαγώνισμα; [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Ναι, δεν καταλαβαίνω πολύ καλά τον Νατουραλισμό.
Εκπαιδευτικός: Νιώθεις ότι κατάλαβες καλύτερα τον Ρομαντισμό; [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Ναι, νομίζω πως ήταν πιο ξεκάθαρα τα χαρακτηριστικά του.
Εκπαιδευτικός: Το διαγώνισμα θα έχει ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής.
Μαθητής: Α, καλά. Λόττο θα παίξω πάλι. Όπως και να ‘χει, ευχαριστώ!

Π.χ. (5)
Μαθητής: Ο Πέτρος είναι ηλίθιος.
Εκπαιδευτικός: Είσαι θυμωμένος με τον Πέτρο… [ο εκπαιδευτικός δε χαρακτηρίζει αρνητικά τον Πέτρο, αλλά εστιάζει στο πώς αισθάνεται για αυτόν ο μαθητής]
Μαθητής: Ναι! Πήρε τη μπάλα μου και την έχασε!

Π.χ. (6)
Μαθητής: Θα πάμε εκδρομή;
Εκπαιδευτικός: Νιώθεις σκασμένος εδώ ε; [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Ναι, έχουμε να πάμε δυο μήνες και μας έχετε ταράξει στα διαγωνίσματα! Δεν έχω πάρει ανάσα!
Εκπαιδευτικός: Κουράστηκες… [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Ναι. Ούτε για έναν καφέ δεν προλαβαίνω να πάω με τους φίλους μου.
Εκπαιδευτικός: Σου λείπουν οι φίλοι σου… [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Ναι, μακάρι να μπορούσα να τους δω.
Εκπαιδευτικός: Μμμ… [βεβαίωση λήψης]
Μαθητής: Κι αυτοί είναι στο άλλο τμήμα με την καθηγήτρια που έχει άδεια και όλο βγαίνουν, ενώ εγώ δε μπορώ να πάω πουθενά.
Εκπαιδευτικός: Αισθάνεσαι αποκομμένος. [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Ναι, έκανα τόσους μήνες να κάνω καινούριους φίλους από τότε που ήρθα στο καινούριο σχολείο και τώρα νιώθω πως τους χάνω.
Εκπαιδευτικός: Φοβάσαι μήπως μείνεις μόνος.. [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Τόσους μήνες ήμουν ο ξένος, ο «καινούριος» και τώρα που ήρθα εδώ ένιωσα πως επιτέλους κάπου ανήκω.
Εκπαιδευτικός: Θες να μου μιλήσεις κι άλλο για αυτό; [άνοιγμα επικοινωνίας]
Μαθητής: Πάντα ένιωθα μόνος, πάντα ένιωθα πως δε μπορούσα να ταυτιστώ με κανέναν. Από τότε που χώρισαν οι γονείς μου ήμουν το παιδί των «χωρισμένων γονιών».
Εκπαιδευτικός: Φοβάσαι μήπως τα παιδιά σε αντιμετωπίσουν διαφορετικά. [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Ακριβώς! Δε θέλω να μείνω πάλι μόνος.
Εκπαιδευτικός: Από τότε που χώρισαν οι γονείς σου νιώθεις μόνος. [ανατροφοδότηση]
Μαθητής: Με πιέζουν συνέχεια. Για τα μαθήματα και όλα αυτά. Και τώρα με το νέο διαγώνισμα δεν ξέρω αν θα προλάβω. Φοβάμαι μήπως η ύλη είναι πάλι 2 κεφάλαια.
Εκπαιδευτικός: Θα έχει μόνο το κεφάλαιο με τον Διαφωτισμό.
Μαθητής: Πάλι καλά! (διστάζει). Νομίζω πως είναι καλύτερα να φύγω. Α, σας παρακαλώ, μην πείτε πουθενά όσα σας είπα.
Εκπαιδευτικός: Όχι, εκτός κι αν μου πεις ότι δε σε πειράζει. [ο εκπαιδευτικός βεβαιώνει τον μαθητή πως μπορεί να τον εμπιστεύεται έτσι ώστε ο δεύτερος να του ξαναμιλήσει, εάν θελήσει]
Μαθητής: Εντάξει! Θα σας δω αύριο. (φεύγει)

Εξετάζοντας το παράδειγμα (6) φαίνεται πως ο καθηγητής χρησιμοποιώντας την ενεργητική ακρόαση, αποκωδικοποιώντας και εντοπίζοντας δηλαδή τα συναισθήματα του συνομιλητή του, κατάφερε να φέρει στην επιφάνεια το βαθύτερο πρόβλημα του μαθητή, τα αισθήματά του αναφορικά με τον χωρισμό των γονιών του. Εντούτοις, θα πρέπει να αναφερθεί πως σε γενικές γραμμές, είναι δυνατόν πολλές στιχομυθίες να εμφανίζονται μπερδεμένες χωρίς κάποιο συγκεκριμένο προσανατολισμό ή κατάληξη. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πως αυτή η μέθοδος δεν επιφέρει πάντα τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Ωστόσο, η συναισθηματική ανακούφιση και η κάθαρση που προσφέρει είναι αναμφισβήτητη.

Συνοψίζοντας, η εδραίωση θετικών σχέσεων στην επικοινωνία του εκπαιδευτικού με τον μαθητή αποτελεί ένα ζήτημα κεντρικής σημασίας στο πεδίο της πετυχημένης διδασκαλίας. Η γλώσσα, και ο τρόπος που αυτή χρησιμοποιείται, είναι ένα πολύτιμο εργαλείο το οποίο μπορεί να επιδράσει άμεσα στην ανθρώπινη ψυχολογία. Τα λόγια, είτε αυτά προέρχονται από τον ίδιο μας τον εαυτό είτε από άλλους, λένε κάτι για εμάς τους ίδιους. Κάθε μήνυμα που μεταφέρεται γίνεται η αυριανή αντίληψη για τον εαυτό μας. Για το λόγο αυτό, ο τρόπος που θα εφαρμοστεί ο λόγος στο μέλλον των παιδιών θα λειτουργήσει είτε καταστροφικά είτε εποικοδομητικά .

Το παραπάνω άρθρο βασίζεται σε μία εναλλακτική μέθοδο διδασκαλίας και στο μοντέλο Εκπαίδευσης Αποτελεσματικού Δασκάλου (ΕΑΔ) όπως το πρότεινε ο Thomas Gordon, διαπρεπής ψυχολόγος. Η μέθοδος αυτή αποσκοπεί στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της διδασκαλίας χωρίς να παρεμποδίζεται από συγκρούσεις που απειλούν την εκπαιδευτική διαδικασία ώστε να μεταδίδονται όσο το δυνατόν πληρέστερα οι γνώσεις στους διδασκόμενους.

Η ποιότητα της σχέσης μαθητή-δασκάλου στην αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας

της Νικολέτας Καρίκα

dv1453015.jpg Continue reading Η ποιότητα της σχέσης μαθητή-δασκάλου στην αποτελεσματικότητα της διδασκαλίας